Parasitaire rondwormen

Nematoden, of eigenlijk rondwormen (Nematoda), zijn een soort protostomaire primaire holte bilateraal symmetrische ruiende dieren.

Verspreiding.Nematoden zijn een van de meest voorkomende diersoorten die een grote verscheidenheid aan habitats hebben kunnen beheersen - van de interstitiële (de ruimte tussen zandkorrels) en mosgemeenschappen tot het poolijs (zoalsTheristis melnikovienCryonema crissumgevonden in de dikte van meerjarig ijs in het centrale deel van de Noordelijke IJszee). Parasitaire nematoden zijn van bijzonder belang voor onderzoekers, onder meer vanwege de grote verscheidenheid aan gastheren.

Bouwplan.Dun spoelvormig lichaam, taps toelopend naar de uiteinden, rond in dwarsdoorsnede. Aan de voorkant bevindt zich de mond en aan de achterkant bevindt zich het poeder (anus). Buiten is het lichaam bedekt met een meerlagige elastische cuticula - een niet-cellulaire formatie die wordt uitgescheiden door de hypodermis. De hypodermis, of epidermis, bevindt zich onder de cuticula. Het spierstelsel wordt weergegeven door een laag van longitudinale schuin gestreepte spiervezels. De primaire lichaamsholte (schizocele), verstoken van zijn eigen epitheliale voering, is gevuld met vloeistof.

Spijsverteringsstelsel.De mondopening aan de voorkant van het lichaam is omgeven door uitsteeksels - lippen (meestal drie) en leidt naar de gespierde ectodermale keelholte met een driehoekig lumen. De keelholte leidt naar de endodermale middendarm vanuit een enkele laag kolomvormige epitheelcellen. De volgende is de korte ectodermale achterste darm, die opent met de anus.

Uitscheidingsstelsel.De uitscheidingsorganen zijn eencellige klieren die protonefridia hebben vervangen. Meestal is er één cervicale klier aan de voorkant van het lichaam, van waaruit een kort uitscheidingskanaal vertrekt. Er zijn ook "accumulatienieren" - fagocytische organen die onoplosbare stofwisselingsproducten accumuleren die niet uit het lichaam worden verwijderd.

De bloedsomloop en luchtwegen.Deze systemen ontbreken. Ademen vindt plaats via de huid. Anaëroob metabolisme is ook mogelijk (anaërobe splitsing van glycogeen tot boterzuur en valeriaanzuur bij parasieten).

Zenuwstelsel.Het zenuwstelsel is van het stamladdertype. Het wordt weergegeven door een zenuwring en zes longitudinale stammen. Twee zenuwstammen, die langs de ventrale en dorsale lijnen lopen, zijn krachtiger, verbonden door halfcirkelvormige zenuwbruggen (commissuren).

Zintuigen.Er zijn papillen en borstelharen - tastorganen, die zich rond de mond bevinden. Sommige mariene vertegenwoordigers hebben primitieve ogen - pigmentvlekken. De organen van het chemische zintuig, amfiden, hebben meestal de vorm van een zak, een spiraal of een spleet. Ze bevinden zich aan de zijkanten van het hoofdeinde en zijn vooral goed ontwikkeld bij mannen, omdat ze helpen bij het vinden van vrouwtjes.

Voortplanting en ontwikkeling.Nematoden zijn tweehuizige dieren. De interne geslachtsorganen zijn gepaard, hebben een buisvormige structuur. Voortplanting is alleen seksueel. Seksueel dimorfisme is uitgesproken: vrouwtjes zijn groter, bij mannen is het achterste uiteinde van het lichaam gebogen. Bevruchting is intern, levendigheid treedt op. In ontwikkeling doorlopen nematoden vier larvale stadia, gescheiden door vervellingen, die gepaard gaan met het afstoten van de cuticula. De derde fase bij sommige soorten (waaronder de beroemde)Caenorhabditis elegans) verandert onder ongunstige omstandigheden in het zogenaamde dauer-stadium - de rustende larve.

Parasitisme.Momenteel is ongeveer de helft van de meer dan 24. 000 beschreven nematodensoorten parasitair. Ze kunnen bijna alle weefsels en organen aantasten: bindweefsel, spieren, bloed- en lymfevaten, geslachtsklieren, sensorische organen, evenals de lichaamsholte, enz. Onder hen zijn er zowel ecto- als endoparasieten van planten, gewervelde dieren en ongewervelde dieren, inclusief andere nematoden, en zelfs de eenvoudigste.

De volgende zijn beschrijvingen van de belangrijkste vertegenwoordigers van rondwormen vanuit het oogpunt van medische parasitologie.

Menselijke rondworm(Ascaris lumbricoides)

Uiterlijk. Het lichaam, puntig aan de uiteinden, is roze-wit van kleur. Maten: mannetjes - 15-25 cm, vrouwtjes - 20-40 cm Het lichaam is bedekt met een tienlaagse flexibele cuticula die beschermt tegen mechanische belasting en de spijsverteringsenzymen van de gastheer.

Verspreiding.De soort is kosmopolitisch - het is wijdverbreid, maar in verschillende landen is er een ander percentage geïnfecteerden. In Japan is bijvoorbeeld meer dan 90% van de bevolking besmet met rondworm door het gebruik van menselijke uitwerpselen als meststof. In gebieden met warme, droge klimaten komen rondwormen minder vaak voor.

Levenscyclus.De ontwikkeling gaat door zonder verandering van eigenaar. Volwassen wormen parasiteren op de dunne darm en veroorzaken ascariasis. Een persoon wordt meestal getroffen door enkele tientallen rondwormen (record - 900 stuks). De levensduur in de darm is ongeveer een jaar. Rondwormen zijn tweehuizig, net als andere nematoden. Een geslachtsrijp vrouwtje legt ongeveer 200 duizend ovaalvormige eieren per dag, die met uitwerpselen de externe omgeving binnendringen. Rondwormen behoren tot geohelminths - de ontwikkeling van het larvale stadium in de bodem is voor hen verplicht. Bij blootstelling aan gunstige omstandigheden (in vochtige grond bij een temperatuur van ongeveer 25°C en met voldoende zuurstoftoetreding) ontwikkelt zich een larve in het ei. De ontwikkelingsperiode varieert van 16 dagen tot enkele maanden en is afhankelijk van de luchttemperatuur. Dergelijke eieren die larven bevatten, kunnen als invasief worden beschouwd.

Infectie treedt op wanneer eieren worden ingeslikt met voedsel of water, er is geen directe overdracht van persoon op persoon. In de darm doorboren de larven de darmwand, komen de bloedvaten en de lever binnen en migreren vervolgens door de inferieure vena cava naar het rechter atrium en de rechter ventrikel. Van de laatste, langs de kleine cirkel van bloedcirculatie, verplaatsen de larven zich naar de longen, waar ze vanuit het bloed in de longblaasjes, bronchiën, luchtpijp en mondholte terechtkomen. In de mondholte treedt een secundaire infectie op: de larven worden ingeslikt, komen de darm binnen en worden na drie maanden geslachtsrijp. Het proces van "rijping" bij nematoden wordt geassocieerd met vervellingen (meestal zijn er vier).

Het klinische beeld van ascariasis.In het migrerende stadium van ascariasis is er hoest (helpt de larven in de keelholte te komen), pijn op de borst, allergische reacties en koorts.

In het darmstadium treedt schade op aan het darmslijmvlies en vergiftiging van het lichaam met giftige stofwisselingsproducten. Symptomen: misselijkheid, braken, ontlastingsstoornissen, verminderde eetlust.

Langetermijneffecten van infectie: algemene afname van prestaties, slaapstoornissen. Wanneer wormen in de galwegen en luchtwegen kruipen, is dit dodelijk. Ook kunnen rondwormlarven de hersenen binnendringen (bijvoorbeeld van de inferieure vena cava naar de superieure, verder langs de brachiocephalic), wat meningo-encefalitis veroorzaakt, vergezeld van migraine.

Preventie.Handen wassen voor het eten en het bereiden van voedsel. Groenten en fruit wassen. Eieren worden ook door vliegen gedragen, dus de bestrijding van deze Diptera door middel van bijvoorbeeld klittenband helpt ook ascariasis te voorkomen.

Interessant feit.Er zijn onderzoeken die de positieve effecten van ascaris-infectie aantonen bij het verlichten van de symptomen van auto-immuunziekten en het verhogen van de vruchtbaarheid bij vrouwen. Wetenschappers schrijven dit toe aan het effect van parasieten op het immuunsysteem door het niveau van T-cellen in het lichaam te beïnvloeden, maar op dit moment wordt het mechanisme te weinig begrepen om betrouwbare conclusies te trekken.

pinworm(Enterobius vermicularis)

Uiterlijk.Grijswit aaltje, mannetjes 2-5 mm lang, vrouwtjes 8-14 mm. De staart is puntig (vandaar de naam). Aan het voorste uiteinde van het lichaam is een karakteristieke zwelling van de slokdarm merkbaar.

pinworm

Levenscyclus. . . Pinworms parasiteren het onderste deel van de dunne darm en de dikke darm en veroorzaken enterobiasis. De levensduur is 1-2 maanden. Het voorste uiteinde van de pinworms is bevestigd aan de darmwand. Een geslachtsrijp vrouwtje kruipt via de anus uit de dikke darm en legt op de huid bij de anus van 5 tot 15 duizend eieren, waarna ze sterft.

Het kruipen van vrouwtjes gaat gepaard met jeuk. Bij het borstelen van de huid worden de eieren overgebracht naar de handen en niet alleen. Vliegen zijn ook betrokken bij de overdracht van eieren. Infectie treedt op bij inslikken. De eieren die de darmen binnenkomen, komen larven uit.

Epidemiologie en klinisch beeld van enterobiasis.Enterobiasis is overal wijdverbreid, vooral vaak bij kinderen vanwege het niet naleven van de regels voor persoonlijke hygiëne, "verdringing" in kleuterscholen en scholen. Het wordt van persoon op persoon overgedragen zonder een tussengastheer. Vermindert het effect van vaccinaties.

Symptomen: buikpijn, verlies van eetlust, hoofdpijn, allergische manifestaties, perianale jeuk (leidt tot slaapstoornissen, verhoogt de prikkelbaarheid).

Trichinella(Trichinella spiralis)

Omschrijving.Klein aaltje 2-4 mm lang. Parasiteert in het slijmvlies van de dunne darm. Gedistribueerd in Eurazië en Noord-Amerika.

Levenscyclus.Voor de ontwikkeling van Trichinella is een verandering van eigenaar nodig. Meestal zijn dit wilde dieren (vossen, wolven, beren, wilde zwijnen), maar ook mensen en vee. Vrouwtjes worden met de voorkant van het lichaam in het darmepitheel gefixeerd en baren 1-2 duizend larven. Ovovivipariteit is kenmerkend: het uitkomen van larven uit eieren vindt plaats in het geslachtsorgaan van het vrouwtje. De larven worden door de bloed- en lymfevaten door het hele lichaam gedragen en nestelen zich in de dwarsgestreepte spieren. In dit stadium hebben ze een stilet, ze vernietigen spierweefsel met zijn hulp, waardoor de gastheer een capsule vormt, waarin ze zich in de toekomst oprollen. Na een paar maanden wordt de capsule gedrenkt in kalk. Dergelijke spiertrichina kan meerdere jaren bestaan en zelfs na de dood van de eigenaar en de ontbinding van zijn lijk overleven.

Eenmaal in de maag van de nieuwe gastheer (na het eten van het lijk van de vorige), worden de larven bevrijd van de capsule, dringen ze door in het slijmvlies en binnen een paar dagen, nadat ze vier vervellingen hebben ondergaan, veranderen ze in volwassen wormen.

Het klinische beeld van trichinose.Koorts, wallen in het gezicht, spierpijn, allergische reacties.

Preventie.Trichinose wordt overgedragen via voedsel, via besmet vlees. Daarom moet het vlees, om de ziekte te voorkomen, een veterinair onderzoek ondergaan en goed worden gekookt - 2-3 uur gekookt. Kookmethoden zoals roken en zouten vernietigen Trichinella niet.

Vlasoglav(Trichocephalus trichurus)

Uiterlijk. . . De worm is witachtig van kleur, ongeveer 4 cm lang, de voorkant is dunner en lijkt op haar (vandaar de naam).

Vlasoglav

Verspreiding. . . Ze geven de voorkeur aan landen met een vochtig en warm klimaat.

Levenscyclus. . . De worm parasiteert in het eerste deel van de dikke darm, alleen op mensen. Veroorzaakt trichocephalose. De levensduur van een persoon is meerdere jaren. Het dunne uiteinde dringt door in de dikte van het slijmvlies van de darmwand. Het voedt zich met weefselvocht en bloed.

Het vrouwtje legt 1-3 duizend eieren, die met uitwerpselen de externe omgeving binnenkomen. Net als rondwormen behoort zweepworm tot geohelminthen: om eieren invasief te laten worden, moeten ze een maand in de grond blijven bij een bepaalde vochtigheid en temperatuur (25-30 ° C). Daarna vindt infectie plaats wanneer eieren worden ingeslikt, larven komen eruit in de darm van de gastheer, dringen de darmvlokken binnen en groeien er ongeveer een week in. Nadat ze de villi hebben vernietigd, gaan ze naar het darmlumen, bereiken de dikke darm, worden daar gefixeerd en bereiken binnen een maand geslachtsrijpheid.

Het klinische beeld van trichocephalose.De worm beschadigt het slijmvlies van de dikke darm en veroorzaakt vergiftiging van de gastheer met afvalstoffen. Vlasoglav is een hematofaag en kan daarom leiden tot bloedarmoede. Trichocephalose gaat gepaard met buikpijn, hoofdpijn en duizeligheid. Omdat de zweepworm zich aan de darmwand hecht, is deze moeilijker van de gastheer te verwijderen dan andere parasieten.

Guinea worm(Dracunculus medinensis)

Uiterlijk.Dun witachtig aaltje, vrouwtjes zijn 30-120 cm lang, mannetjes niet meer dan 4 cm Er is een kleine stekel op de staart.

Volwassen vrouwelijke Rishta en larve in Cyclops

Verspreiding:tropische landen van Azië en Afrika.

Levenscyclus. . . Infectie treedt op bij het drinken van ongekookt water met roeipootkreeftjes. De schaaldieren in de maag sterven onder invloed van zoutzuur, maar de larven van de rishta overleven en verspreiden zich via het lymfestelsel door het lichaam. Daarna dringen ze de lichaamsholte binnen, werpen daar af en bereiken de puberteit. Na het paren sterft het mannetje en gaat het vrouwtje naar het onderhuidse weefsel, waar zich een etterig abces vormt, vergezeld van verbranding en pijn. Koel water is het beste voor pijnverlichting.

De ontwikkeling van eieren dwingt het vrouwtje om naar voren "hoofd" naar het huidoppervlak te gaan, waardoor een ontstekingsproces op haar pad achterblijft dat verandert in een etterig abces, dat vervolgens barst. De baarmoeder van het vrouwtje barst, wanneer deze in het water komt, open en de larven die uit de eieren komen, gaan naar buiten. Om ervoor te zorgen dat de ontwikkeling niet wordt onderbroken, moeten de larven de cyclops-schaaldier infecteren, een tussengastheer. De larven die in het water achterblijven gaan dood. Nadat de kreeftachtigen zijn ingeslikt door de laatste gastheer, onder invloed van maagzuur, lossen de kreeftachtigen op, en de larven komen gemakkelijk de darm binnen, banen zich een weg door de wanden en komen terecht in de lymfeklieren, waar de ontwikkelingscyclus verdergaat. De ziekte die door rishta wordt veroorzaakt, wordt dracunculiasis genoemd.

Dracunculiasis. . . De incubatietijd duurt maximaal negen maanden en eindigt tegen de tijd dat het vrouwtje de puberteit bereikt. En bij een persoon die al ziek is geworden van dracunculiasis, beginnen zich op dit moment etterende abcessen te vormen. De enige redding van pijn is een reservoir. Het reliëf is onmiddellijk, maar tijdens contact met water barsten de bellen en gooit de rishta de larven in het water. De schaaldieren consumeren ze en de levenscyclus begint opnieuw.

Bij de behandeling van dracunculiasis wordt vaak een incisie gemaakt op de plaats van de blaar en wordt de worm geleidelijk uitgetrokken en op een stok gewikkeld. Het duurt dagen, soms weken (de worm moet er langzaam en voorzichtig uitgetrokken worden zodat hij niet breekt). Er is gesuggereerd dat de aanblik van een rishta-wond op een stok een soort prototype werd voor het symbool van de geneeskunde - de staf van Asclepius, verstrengeld met een slang.

Rishta genomen uit het been van een persoon die lijdt aan dracunculiasis

Bancroft-string (filaria), of Bancroft-string(Wuchereria bancrofti)

Uiterlijk. . . Wit draadaaltje, vrouwtjes 10 cm lang, mannetjes 4 cm.

Filaria Bancroft

Verspreiding.Tropen, subtropen van Azië, Afrika, Midden- en Zuid-Amerika.

Levenscyclus.Volwassenen worden meestal aangetroffen in de lymfeklieren en bloedvaten, die de lymfedrainage belemmeren en aanhoudend oedeem veroorzaken. Vrouwtjes produceren larven - nachtelijke microfillaria, die 's nachts in het perifere bloed verschijnen en overdag diep in het lichaam gaan (in de longvaten en nieren). Dit komt door het feit dat de tussengastheer muggen zijn, die meestal 's avonds en' s nachts bloed zuigen. De larven komen de maag van de mug binnen en vervolgens in de lichaamsholte, waar ze opgroeien, waarna ze zich ophopen in de buurt van de proboscis, van waaruit ze door bloedzuigen op mensen worden overgedragen. Bancroft's filamenten veroorzaken elephenthiasis, of elephantiasis, of elephantiasis. Het is vermeldenswaard dat andere nematoden deze ziekte ook kunnen veroorzaken.

Klinisch beeld en behandeling van elefantiasis.Er is een toename in elk deel van het lichaam als gevolg van hyperplasie (pijnlijke overgroei) van de huid en het onderhuidse weefsel, die wordt veroorzaakt door een inflammatoire verdikking van de wanden van de lymfevaten en lymfecongestie die optreedt als gevolg van verstopping van de lymfevaten door volwassenen van Bancroft-draadplanten. De huid van het zieke deel van het lichaam raakt bedekt met zweren.

Behandeling voor elefantiasis is gericht op het verbeteren van de uitstroom van vocht. Het gebruik van anthelmintica is effectief. In vergevorderde stadia kan een operatie nodig zijn.

Een patiënt die lijdt aan elefantiasis